Επίσκεψη στο Κτήμα Jean-Jacques Girard
Μια σύντομη ματιά στην οινική κοινότητα του Σαβινί-λε-Μπον

Η πινακίδα του κτήματος Jean-Jacques Girard στο Σαβινί-λε-Μπον: οινογνωσία και πωλήσεις.

Μια σύντομη ματιά στην οινική κοινότητα του Σαβινί-λε-Μπον

Η πινακίδα του κτήματος Jean-Jacques Girard στο Σαβινί-λε-Μπον: οινογνωσία και πωλήσεις.
Όταν επισκέπτεσαι ένα οινοποιείο, καλό πάντα είναι να υπάρχει ένας οδηγός που θα αναλάβει το τιμόνι στην επιστροφή. Κάπου στα μέσα του Σεπτεμβρίου και μετά από ένα ήδη γεμάτο κρασιά πρωί στην αγορά της Ντιζόν, πήγαμε στο Σαβινί-λε-Μπον, ένα χωριό της Βουργουνδίας με μακρά παράδοση στο κρασί. Κατά την περίοδο του τρύγου πρέπει να τηλεφωνήσεις πολύ καιρό νωρίτερα για να μπορέσεις να μπεις στο κτήμα Jean-Jacques Girard, αλλά κάπως τα καταφέραμε.
Ο Φρανσουά, ο οικοδεσπότης κατά την επίσκεψή μας, μας είπε ότι πρόκειται για μια οικογενειακή επιχείρηση που ξεκινά έξι ή επτά γενιές πίσω, τον 16ο αιώνα. Για αιώνες καλλιεργούσαν μόνο αμπέλια και πουλούσαν τα σταφύλια σε εμπόρους κρασιού. Ο προπάππους του, ο Εντμόν, άρχισε να παράγει κρασί στις αρχές του 20ού αιώνα. Τα σταφύλια πουλιούνται ενώ είναι ακόμη στο κλήμα, τρυγημένα ή ως μούστος (μόνο για λευκά). Το κόκκινο κρασί παίρνει το χρώμα του από τις φλούδες. Το πάτημα του πίνο νουάρ (Pinot Noir) δίνει λευκό χυμό και αφήνει κόκκινη φλούδα, έτσι φτιάχνεται λευκό κρασί, όπως το μπλαν ντε νουάρ (blanc de noirs) της Καμπανίας, δηλαδή λευκό από μαύρα σταφύλια.

Αφού μπήκαμε μέσα στο χώρο όπου θα δοκιμάζαμε τα κρασιά, ο Φρανσουά μας είπε μερικά πράγματα για το κτήμα και τους αμπελώνες του που συνολικά εκτείνονται σε περίπου 20 εκτάρια. Σε μια καλή χρονιά μπορούν να παράξουν έως και 200.000 φιάλες, το 50% των οποίων πωλείται εντός των γαλλικών συνόρων, εν μέρει χύμα σε εμπόρους κρασιού. Τα δύο τρίτα της παραγωγής είναι κόκκινο κρασί από πινό νουάρ, ενώ το υπόλοιπο, από αλιγκοτέ (aligoté) και σαρντονέ, είναι λευκό. Είναι μια επιχείρηση που απασχολεί συνολικά 10 άτομα, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειας. Όταν ρώτησα τον Φρανσουά γιατί επέλεξε να δουλέψει στην οικογενειακή επιχείρηση, μου είπε ότι μισούσε το σχολείο ως παιδί και προτιμούσε τα αμπέλια· πήγε σε σχολή αμπελουργίας στα 15 του, όπου έκανε παράλληλα και πρακτική.
1
2
3Αυτό που μου άρεσε αρκετά στο συγκεκριμένο οινοποιείο ήταν ότι δοκιμάσαμε τα κρασιά και παράλληλα μάθαμε πάρα πολλά πράγματα για τους αμπελώνες αλλά και για τη μέθοδο με την οποία δοκιμάζουν τα κρασιά. Η οινογνωσία είχε τον δικό της ρυθμό ώστε να θυμόμαστε το προηγούμενο κρασί, ενώ στο τέλος μας ξαναδίνουν πάντα το πρώτο, γιατί στην αρχή ο ουρανίσκος δεν είναι ακόμη έτοιμος. Πριν καν ξεκινήσουμε τη οινογνωσία, όλα τα κρασιά ήταν παρατεταγμένα σε ένα τραπέζι.

Αυτή είναι η σειρά με την οποία τα δοκιμάσαμε:
Blanc sur rouge, rien ne bouge. Rouge sur blanc, tout fout le camp.
Λευκό μετά το κόκκινο, και τίποτα δεν χαλάει. Κόκκινο μετά το λευκό, και όλα πάνε περίπατο.

Μαζί μας στην οινογνωσία ήταν και ο Ντιλάν, ένας φίλος του Φρανσουά που ανέλαβε να μας μιλήσει για το τερουάρ (terroir) των αμπελιών με τη βοήθεια ενός χάρτη του Εθνικού Ινστιτούτου για την Προέλευση και την Ποιότητα (INAO για συντομία στα γαλλικά). Πολλοί αμπελουργοί χρησιμοποιούν τις ίδιες ονομασίες κλιμά (climats) για διαφορετικά αγροτεμάχια. Αγροτεμάχια με διαφορετικό προσανατολισμό, όπως τα Les Peuillets και Les Lavières, βγάζουν σταφύλια που όταν γίνονται κρασί διαφέρουν γευστικά. Ακριβώς μετά το Σαβινί βρίσκεται το Pernand-Vergelesses, απ’ όπου προέρχεται μέρος των κρασιών Corton-Charlemagne και Corton. Ένα από τα κρασιά που πήραμε σπίτι ήταν ένα λευκό Pernand-Vergelesses που ήταν το πιο γλυκόπιοτο από όσα δοκιμάσαμε. Κάτι που ειπώθηκε και έμαθα κατά την επίσκεψη είναι ότι η Βουργουνδία πουλά τα κρασιά της ανά χωριό και αγροτεμάχιο, όχι απλώς ως «Βουργουνδία», σε αντίθεση με το Μπορντό, όπου το όνομα της περιοχής αναγράφεται σε όλα τα κρασιά. Κάτι απολύτως λογικό αν σκεφτεί κανείς ότι τα αμπελοτόπια της Βουργουνδίας έχουν ενταχθεί στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO λόγω της στενής σύνδεσης εδάφους, κλίματος και τεχνογνωσίας.
Το κλιμά είναι η συνάντηση ενός μικρού αγροτεμαχίου, του εδάφους, των καιρικών συνθηκών, του προσανατολισμού, της ανθρώπινης τεχνογνωσίας και της δουλειάς στο αμπέλι.
Jean-Jacques Girard
Γαλλία · Βουργουνδία, Κοτ ντε Μπον · Σαρντονέ · 2025 · 13.5%

Χρυσοκίτρινο, με πυρόλιθο και φρούτο στο στόμα, χαρακτηριστικό του Pernand. Παλαίωσε 10 μήνες σε δρύινο βαρέλι.
1
2Ο Ντιλάν μας ανέφερε επίσης και την πρακτική για τη δοκιμή που χρησιμοποιεί η Αδελφότητα των Ιπποτών του Ταστεβέν (Confrérie des Chevaliers du Tastevin) που ιδρύθηκε το 1934 για να προωθήσει τα κρασιά της Βουργουνδίας. Ταστεβέν είναι ουσιαστικά ένα σκεύος που χρησιμοποιούνταν από τους οινοποιούς για να ελέγχουν την ποιότητα ενός κρασιού. Η δική του μέθοδος:
Παρατηρείς πρώτα το χρώμα σε λευκό φόντο, μια χαρτοπετσέτα για παράδειγμα. Το έντονο κόκκινο ή μωβ χρώμα υποδηλώνει νεαρό κρασί, ενώ μια πιο ανοιχτή απόχρωση υποδηλώνει παλιότερο κρασί. Περιστρέφεις το ποτήρι: τα «δάκρυα» υποδηλώνουν αλκοόλ. Κατά την πρώτη όσφρηση ελέγχεις για ελαττώματα, όπως φελλιασμένο κρασί ή μυγάκια. Περιστρέφεις ξανά το ποτήρι, δεύτερη όσφρηση. Στη συνέχεια, δοκιμάζεις το κρασί στο στόμα, το αερίζεις, μετά κάνεις οπισθορρινική όσφρηση και μια τελευταία όσφρηση πριν αφήσεις το ποτήρι. Η σημαντικότερη ερώτηση όμως είναι:
Θα πρόσφερες αυτό το κρασί στους φίλους σου;
Jean-Jacques Girard
Γαλλία · Βουργουνδία, Κοτ ντε Μπον · Πινό νουάρ · 2024 · 13.5%

Χρώμα βαθύ κερασί, απαλό, λεπτό και φρουτώδες. Παλαίωσε περίπου 15 μήνες σε δρύινο βαρέλι.
Από τα κόκκινα σίγουρα ένα κρασί που θα πρόσφερα σε παρέα θα ήταν το Savigny-lès-Beaune αλλά και το Volnay, που τα πήραμε μαζί μας και θα τα ανοίξουμε κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον. Όσο για το Volnay, μας είπαν ότι είμαστε τυχεροί που το δοκιμάσαμε γιατί συνήθως δεν είναι μέρος της οινογνωσίας.
Jean-Jacques Girard
Γαλλία · Βουργουνδία, Κοτ ντε Μπον · Πινό νουάρ · 2024 · 13.5%

Λαμπερό, διαυγές ρουμπινί με άρωμα κόκκινων φρούτων. Μεταξένιο και κομψό στο στόμα, με το φρούτο ακόμη παρόν. Παλαίωσε περίπου 15 μήνες σε δρύινο βαρέλι.
Αφού δοκιμάσαμε όλα τα κρασιά και πριν αγοράσουμε τα μπουκάλια που θα παίρναμε στο σπίτι, κατεβήκαμε στο αξιοσημείωτο κελάρι του κτήματος. Πέρα από τα βαρέλια που ήταν συνηθισμένο θέαμα, το κελάρι ήταν φτιαγμένο από πέτρα και είχε μπουκάλια αδιευκρίνιστης χρονολογίας σε ορισμένα ράφια, δίνοντας την αίσθηση ότι βρίσκονταν εκεί από τα μεσαιωνικά χρόνια. Πλέον πολύς κόσμος προτιμά νεότερα κρασιά, κι εγώ μαζί τους, αλλά ήταν ένα πολύ εντυπωσιακό θέαμα να βλέπεις την ιστορία ενός κτήματος φυλαγμένη σε μπουκάλια.
Λάβε νέες δημοσιεύσεις στο ίνμποξ σου, κάθε Σάββατο
Χωρίς σπαμ. Μόνο νέες ιστορίες, συνταγές και τοποθεσίες, σε ένα email κάθε Σάββατο.
1
2
3
Σαβινί-λε-Μπον, Γαλλία
16 rue de Cîteaux, 21420 Savigny-lès-Beaune, Γαλλία
Οικογενειακό κτήμα στο Σαβινί-λε-Μπον, με αμπέλια στην Κοτ ντε Μπον και ρίζες που φτάνουν στον 16ο αιώνα. Οινογνωσίες και πωλήσεις στο κτήμα.
Η σειρά πάει κόντρα στον κανόνα που θέλει πρώτα τα λευκά: αρχίσαμε με τα κόκκινα και πήγαμε μετά στα λευκά, επειδή στην πλαγιά της Μπον, την Κοτ ντε Μπον (Côte de Beaune), τα λευκά είναι πιο δυνατά. Τουλάχιστον ακολουθήσαμε το γνωστό γαλλικό ρητό: