Τυριά, αλλαντικά και κοκτέιλ στη λίμνη της Ζυρίχης

Ο χώρος του Fischerstube Zürihorn είναι ουσιαστικά ένα ξύλινο σπίτι πάνω στο νερό, με σαλόνι μέσα και μια ξύλινη ράμπα για τραπέζια γύρω του. Εκείνη την Τετάρτη μας καλωσόρισε στο χώρο το μεγάλο ψυγείο - βιτρίνα του Mini Metzg, τοποθετημένο στην είσοδο, δείχνοντας μας απευθείας τις επιλογές σε αλλαντικά και τυριά που θα μπορούσαμε να δοκιμάσουμε. Σέβομαι απίστευτα τον άνθρωπο που ήταν πίσω από αυτό το χώρο και κατάφερε να βγάλει τη δουλειά του εις πέρας με αυτή τη ζέστη, αφού ο ήλιος δεν είχε πέσει ακόμα. Σύντομα ήρθε και ο Μάρκο Κολέλι, ο μπαρτέντερ του ORA πίσω από το εν λόγω pop-up και μας έστειλε να καθίσουμε σε ένα τραπέζι στην ακρολιμνιά.

Το μενού δεν άργησε καθόλου να έρθει, γεγονός που εκτιμώ ιδιαίτερα σε ένα μαγαζί καθώς η σπιρτάδα του σέρβις κάνει και την εμπειρία καλύτερη. Ήδη ξέραμε ότι θα πάρουμε όλα τα αλλαντικά και τυριά που μπορούσαμε να μοιραστούμε δύο άτομα μεταξύ μας, οπότε διαλέξαμε τα πλατώ αλλαντικών και τυριών, επιλεγμένα από τον άνθρωπο που εκπροσωπούσε το Mini Metzg. Μαζί με τα πλατώ διαλέξαμε και δύο από τα τα κοκτέιλ που μας άνοιξαν την όρεξη, αν και η επιλογή δεν ήταν εύκολη. Τα κοκτέιλ του ORA φαινόταν όλα ενδιαφέροντα και εμείς αρχίσαμε με το Almost Naked και το Slushy.

Το Almost Naked, που λόγω της θερμοκρασίας θα ήλπιζα να χαρακτήριζε εμένα, ήταν ένα πολύ δροσιστικό κοκτέιλ με μεσκάλ από την Οαχάκα, Aperol και καρπούζι που θέλω να φτιάξω κάποια στιγμή και στο σπίτι, καθώς είναι από τα λίγα κοκτέιλ με καρπούζι που έχω δοκιμάσει και είχε όντως γεύση καρπούζι. Φυσικά αυτό εξαρτάται και από το πόσο γευστικό είναι το καρπούζι που θα πετύχεις αν όντως χρησιμοποιήσεις φρέσκο καρπούζι. Το Slushy ήταν ένα κοκτέιλ με λευκή τεκίλα, passion fruit, καραμέλα βουτύρου και λάιμ και παρέπεμπε σε υφή στο ομώνυμο παγωμένο ρόφημα. Πολύ γευστική επιλογή με ξεκάθαρο πρωταγωνιστή την καραμέλα βουτύρου που του έδινε αυτή την χαρακτηριστική γλυκάδα. Και τα δύο σχεδόν είχαν εξαφανιστεί πριν φτάσουν τα πλατώ με τα αλλαντικά και τα τυριά.

Όλες οι επιλογές των τυριών ήταν μοναδικές και λόγω της έντονης γεύσης τους αλλά και επειδή η υφή κάθε τυριού ήταν ξεχωριστή. Ξεκινάμε από το πιο μαλακό και θα καταλήξουμε στο πιο σκληρό:

• Ρομπιόλα με 3 είδη γάλατος (Robiola 3 latti), ένα μαλακό τυρί που αλείφεται εύκολα και αλείψαμε και εμείς στο προζυμένιο ψωμί
• Μπέλα Λόντι Ριζέρβα Μπιάνκα με βουβαλίσιο γάλα (Bella Lodi Riserva Bianca Bufala), ένα ημίσκληρο παλαιωμένο τυρί με πολύ γευστική κρούστα
• , ένα σκληρό τυρί με πρόβειο γάλα που θα ήθελα να βάλω και σε μια συνταγή κάποια στιγμή αλλά τρώγεται ευχάριστα και ως έχει

Αφού ήμασταν ακόμα διψασμένοι μετά τα κοκτέιλ, το γυρίσαμε στο κρασί και διαλέξαμε ένα ελβετικό κρασί από το καντόνι του Νεσατέλ, στο γαλλόφωνο κομμάτι της χώρας. Τα αφρώδη κρασιά δεν είναι η συνηθισμένη μου επιλογή αλλά το συγκεκριμένο Σασελά από το Οβερνιέ ήταν διακριτικό και όσο δροσερό απαιτούσε η θερμοκρασία. Μπόνους πόντοι στο ποτήρι με το ψάρι από το Fischerstube που ήταν μια πολύ ταιριαστή πινελιά στο υπόλοιπο περιβάλλον στη λίμνη.

Πριν φύγουμε όμως από το μαγαζί, ήθελα να δοκιμάσω και άλλα από τα κοκτέιλ του Μάρκο. Του ζήτησα λοιπόν να μου φτιάξει ένα κοκτέιλ όπως εκείνος το φανταζόταν.

Περιττό να πω ότι και αυτό το κοκτέιλ καταναλώθηκε σχετικά γρήγορα και θέλω με την πρώτη ευκαιρία να μάθω για όλα τα απόσταγματα που φτιάχνουν στο ORA Bar. Όχι γιατί ελπίζω να φτιάξω αντίστοιχα στο σπίτι αλλά γιατί θεωρώ ότι δίνουν πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον στα κοκτέιλ από ότι τα κοινά μίξερ.