Τοποθεσία5′
Φαγητό της Μαμάς στην ταβέρνα Απόλλων
Διαχρονικές γεύσεις μιας πιο αθώας εποχής στο μικρό χωριό Απόλλωνας της Νάξου
Το μενού της ταβέρνας σαν να βγήκε από το χρονοντούλαπο.
16 Σεπτεμβρίου 2026
Διαχρονικές γεύσεις μιας πιο αθώας εποχής στο μικρό χωριό Απόλλωνας της Νάξου
Το μενού της ταβέρνας σαν να βγήκε από το χρονοντούλαπο.
Πολύ σπάνιες είναι οι περιπτώσεις μικρών χωριών που γίνονται τραγούδια και δη διεθνώς αναγνωρισμένα. Η περίπτωση του Απόλλωνα στη Νάξο και το ομώνυμο τραγούδι από τους Κονιτόπουλους δεν ανήκει σε μια από αυτές όπως το «Eriskay Love Lilt» που αναφέρεται στο μικροσκοπικό νησί Έρισκι της Σκωτίας ή το «Kilkelly, Ireland» για το Κιλκέλι, ένα μικρό χωριό στη δυτική Ιρλανδία. Ποτέ δεν περίμενα ότι θα βρεθώ σε αυτό το μικρό χωριό της Νάξου, όμως η ανάγκη για ένα ήρεμο και καθόλου περίπλοκο μέρος είναι συχνή. Έτσι κατά την βδομάδα διαμονής μου στον Απόλλωνα, αποφάσισα να τρώω στην τοπική ταβέρνα που φέρει το ίδιο όνομα με το χωριό. Στην ταβέρνα Απόλλων ένιωσα το αίσθημα του ανήκειν αλλά γεύτηκα και διαχρονικά μαμαδίσια πιάτα.
Σε ένα από τα πιο όμορφα σημεία στην παραλία του Απόλλωνα, στην ταβέρνα Απόλλων μπορείς να καθίσεις ακριβώς δίπλα στη θάλασσα και να διαλέξεις ανάμεσα σε ένα μενού με τα απολύτως βασικά του ελληνικού καλοκαιριού. Κάθε μεσημέρι εκείνη την εβδομάδα του Αυγούστου ήμουν εκεί, συνήθως μετά το μπάνιο. Πέρα από την πρώτη μέρα που ακόμα γνώριζα το προσωπικό, πάντα με χαιρετούσαν και με υποδεχόταν σε αυτό το μέρος σαν να με περίμεναν. Από την κουζίνα μέχρι και το σέρβις πρόκειται για μια οικογενειακή επιχείρηση που προσπαθεί να τιμήσει τις μαμαδίσιες συνταγές κρατώντας την ποιότητα σε ένα αξιόλογο επίπεδο. Είναι άλλωστε μια επιχείρηση που βρίσκεται ανάμεσα σε λίγες ακόμα σε αυτό το χωριό, γεγονός που δεν αφήνει περιθώρια για μετριότητες.
Στα τραπέζια της ταβέρνας Απόλλων ο στόχος πρέπει να είναι μόνο ένας: τα πιρούνια να λερώσουν όσο περισσότερο γίνεται τα χάρτινα τραπεζομάντηλα.
Το μενού που είναι και η πρώτη φωτογραφία αυτού του κειμένου, έχει μείνει παγωμένο στο παρελθόν, σε μια Ελλάδα που ακόμα σερβίρει γύρο στην ταβέρνα. Ο μουσακάς και το παστίτσιο είναι ακόμα εκεί αλλά δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα με αυτό. Αντίθετα με πολλά μαγαζιά που έμειναν κολλημένα σε ένα παρελθοντικό στιγμιότυπο, αυτή η ταβέρνα δεν έχασε την αφοσίωση της στη γεύση και την αγνή φιλοξενία. Όπως λέω πάντα η καλύτερη ελληνική σαλάτα δεν είναι η χωριάτικη αλλά τα βραστά χόρτα. Και για να δεις αν μια τέτοια ταβέρνα αξίζει, ξεκινάς με τα χόρτα.
Δεν ξέρω ποιος μπορεί να καταλάβει μόνο με το μάτι για τι ποικιλία χόρτα μιλάμε, αλλά υπόσχομαι ότι θα επανέλθω με μια ωδή στα χόρτα αλλά και τα διαφορετικά είδη τους που φυτρώνουν και καταναλώνονται στην Ελλάδα. Στην ταβέρνα Απόλλων σερβίρεται μια πολύ γενναία και φρέσκια μερίδα με το απολύτως απαραίτητο ελαιόλαδο. Εσύ καλείσαι ως είθισται να προσθέσεις το αλάτι και το λεμόνι. Αν με ρωτάς, βάλε όσο λεμόνι ταιριάζει στις γεύσεις σου. Τα χόρτα ήταν μια σχεδόν καθημερινή επιλογή μαζί με δύο κυρίως πιάτα που έφαγα δύο ή τρεις φορές το καθένα.
Το μπιφτέκι της ταβέρνας αν συνδυαστεί με την κατάλληλη φροντίδα από έναν μάγειρα ίσως είναι από τα καλύτερα πιάτα που θα βρεις διαχρονικά στην ελληνική κουζίνα. Η γαρνιτούρα εδώ ήταν μια αρκετά ζουμερή ντομάτα ενώ το πιάτο ήταν κλασικά φρέσκιες τηγανητές πατάτες και δύο χορταστικά μπιφτέκια από μοσχαρισίο κιμά. Σε άλλα μέρη ίσως βρεις το μπιφτέκι μαζί με ρύζι ή ρύζι και ψητές πατάτες αλλά αν οι πατάτες είναι φρέσκιες και τηγανίζονται σε καλό λάδι το αποτέλεσμα είναι φοβερό.
Δεν θυμάμαι πόσες φορές ακριβώς έφαγα αυτά τα μπιφτέκια εκείνη την εβδομάδα αλλά ξέρω ότι τα θυμάμαι ακόμα.
Μια από τις συνταγές που έχω πολύ βαθιά στην καρδιά μου είναι τα μακαρόνια με κιμά. Το ξαδερφάκι των πάστα αλ ραγκού (pasta al ragù) από την Ελλάδα, με την κρεατένια σάλτα από τον κιμά και πολτοποιημένες ντομάτες, συχνά κανέλα ή μυρωδικά, είναι ένα πιάτο που μου θυμίζει τη Δευτέρα. Ήταν το πιάτο που άρχιζε την εβδομάδα στο σπίτι μου και το περίμενα με ανυπομονησία και είναι ένα πιάτο για όλες τις εποχές που λειτουργεί κάπως σαν αγκαλιά. Στην ταβέρνα Απόλλων ήρθε με τριμμένη γραβιέρα ενώ εγώ το συνόδευσα και με ένα κομμάτι φέτα με ελαιόλαδο και ρίγανη γιατί δεν γίνεται να φας μακαρόνια με κιμά χωρίς λίγη φέτα δίπλα τους. Με έκανε να θυμηθώ τη συνταγή της μάνας μου, αλλά για διπλωματικούς λόγους δεν θα πω αν η συνταγή του Απόλλων ήταν καλύτερη.
Ίσως γίνει πιο ξεκάθαρο όσο περισσότερο γράφω για μπιφτέκια και κεφτεδάκια, αλλά αργά το βράδυ όταν άλλοι ονειρεύονται γλυκά και σοκολάτες, εγώ σκέφτομαι ακόμα τα μπιφτέκια και τα κεφτεδάκια. Παρόλα αυτά, αν βρεθώ σε μια ταβέρνα που έχει ένα γλυκό που μου τραβάει την προσοχή δεν θα πω όχι. Είχα ρωτήσει από την πρώτη μέρα κιόλας τι γλυκά έχουν στην ταβέρνα αλλά ταυτόχρονα είχα ήδη δει τον μπακλαβά να πηγαίνει σε διάφορα τραπέζια. Τελικά κάποια μέρα υπέκυψα κι εγώ. Εκείνη την μέρα ήμουν τυχερός γιατί το ταψί του μπακλαβά είχε μόλις βγει από το φούρνο. Τα πάνω φύλλα ήταν ακόμα τραγανά ενώ τα μεσαία φύλλα έλιωναν με το πιρούνι, ενώ το σιρόπι όσο γλυκό χρειαζόταν χωρίς να σε λιγώνει. Δεν θα μπορούσα να μην ξαναπάρω μπακλαβά και άλλη μέρα και εκείνη τη δεύτερη φορά ήταν πιο κρύος.
Σε οποιαδήποτε θερμοκρασία, αυτός ο μπακλαβάς είναι μια πραγματικά αυθεντική συνταγή που οφείλεις να δοκιμάσεις.
Αν ποτέ βρεθείς στην Νάξο και ψάχνεις ένα ήρεμο χωριό και φανταστική παραλία, ο Απόλλωνας είναι μια ανέλπιστα καλή επιλογή για χαλάρωση. Ελπίζω όπως και εγώ να επισκέπτεσαι συχνά την ταβέρνα Απόλλων και να βάλεις στόχο να δοκιμάσεις ολόκληρο τον κατάλογο. Και αν σου αρέσει ο μπακλαβάς, μπορείς να ρίχνεις μια ματιά ενώ βρίσκεσαι στην ταβέρνα ή ανάμεσα στις βουτιές σου για να δεις πότε βγαίνει το ταψί από το φούρνο.
Λάβε νέες δημοσιεύσεις στο ίνμποξ σου
Χωρίς σπαμ. Μόνο νέες ιστορίες, συνταγές και τοποθεσίες, όταν δημοσιεύονται.
Νάξος, Ελλάδα
Απόλλωνας, 843 01, Ελλάδα
Μια αυθεντική οικογενειακή ταβέρνα μπροστά στην παραλία του Απόλλωνα στη Νάξο.
